ARHITEKTONSKE VARIJACIJE

Odrastanje u ambijentu brutalističke i socrealističke arhitekture oblikovalo je moj način posmatranja prostora. Posmatrajući ove građevine, spontano sam u njima prepoznavala osnovne geometrijske forme, oslobađajući ih svih elemenata koji određuju njihovu funkciju i identitet. Njihova svedenost i jasnoća podstakle su me da arhitekturu ne doživljavam kao građevinu, već kao sistem čistih odnosa oblika, svetlosti i senke.

U procesu rada postepeno uklanjam prozore, balkone, ljude i sve narativne detalje, svodeći arhitektonsku formu na njenu suštinu. Na taj način zgrade prestaju da budu prepoznatljivi objekti i postaju apstraktne, gotovo minimalističke forme. Kompoziciju gradim kroz tri osnovna plošna elementa – pozadinu, svetlost i senku – čijim međusobnim odnosima stvaram ritam, dubinu i prostornu iluziju. Arhitektura tako postaje polazište za istraživanje univerzalnih vizuelnih odnosa, a ne predmet prikazivanja.